Edwin van Kraaij stelt zich voor in het artikel op © arenalokaal.nl-6 maart 2026

Door Freddy Klooté

ESCHAREN – Het is geen straf om met Escharenaar Edwin van Kraaij aan tafel te zitten. Begin maar over iets te praten en hij heeft er wel iets mee te maken. Doet er iets voor. “Ik werk nog tweeënhalve dag in de week en heb dus nog vierenhalve dag over om andere dingen te doen”. 

Wat hij dan doet ligt vooral in de hoek van vrijwilligerswerk. Verder heeft ook de gemeentelijke politiek zijn grote aandacht. Hij is lid van Team Lokaal en doet volop mee aan de voorbereidingen van die partij voor de gemeenteraadsverkiezingen op 18 maart. De slogan van Team Lokaal is hem op het lijf geschreven: ‘Gewoon doen’. En of je nu de klemtoon op het eerste woord legt of op het tweede, het is allebei voor de volle 100% op Edwin van toepassing. Een vlotte prater ook, een scherp luisteraar. En dan doen. Vooral doen. Om in voetbaltermen (waarin hij ook een grote rol speelt) te praten: voor een samenleving waarin niemand buitenspel staat.

Ik woon in Escharen, maar ben er voor alle kernen

“Ik ben geboren in Vorstenbosch, maar al na drie maanden verhuisd naar Gassel, waar mijn vader hoofd van de lagere school werd. Mijn moeder was lerares op de school in Linden. Ik heb nog één broer en één zus. In Gassel heb ik kleuterschool en lagere school gedaan en ben verder gaan leren op het Kruisheren College in Uden, zoals het toen heette. Na zes jaar Atheneum wilde ik medicijnen gaan studeren, maar werd uitgeloot. En toen tandheelkunde gedaan. In 1992 studeerde ik als jongste tandarts van Nederland af. Heel onervaren eigenlijk. Maar toen moest ik de militaire dienst en werd tandarts in het leger. Best wel leuk. Ik heb nu nog steeds oud-militairen die bij me op de praktijk komen. Ik heb op de generaal De Bons Kazerne gewerkt, op vliegbasis Volkel en in Weert. Na mijn diensttijd ben ik burgertandarts geworden. Eerst, in 1994, op het terrein van de Generaal De Bons Kazerne, op de plaats waar nu de lunchroom/ijssalon gevestigd is. In 1997 ben ik in Wijchen gaan werken in mijn eigen praktijk. In 2020 heb ik mijn praktijk verkocht en nu werk ik als ZZP’er en dat doe ik twee en een halve dag. Dus heb ik nog vier en een halve dag over. En daarin heb ik heel wat te doen”.

Vrijwilligerswerk
Toch maar even op een rijtje gezet, zonder uitleg, want anders is de hele ArenaLokaal gevuld. Edwin; “Bestuursfuncties: THOS, Estria (ook trainer), stuurgroep voor de realisatie van EGS’20 (“die door Jan Nuijen in werking is gezet met zijn jeugdplan”), ‘steentje’ bijgedragen aan de realisatie van sportpark de Kranenhof, spreker door het hele land over dit project, samen met schoonzus Rian maker van De Derde Helft, met het laatste nieuws van het EGS ’20-voetbal. Met prachtige foto’s van Matt Gerrits. Voorzitter van de Stichting Esterse Minipers, het tweemaandelijks dorpsblad. Ook bij het digitale dorpsplein, de welkombox nieuwe inwoners, de Esterse Kwis, het Esters Heem ben ik betrokken. En verder hebben we in ons zeer actieve dorp ook nog de Beheersstichting Dorpshuus waar ik secretaris van ben en samen met mijn vrouw Ellen ben ik actief voor Esters Welzijn. Misschien ben ik nog iets vergeten en daarvoor alvast mijn verontschuldigen. Want alle activiteiten in Escharen, maar ook in de andere kernen, gaan me aan het hart”.

Politiek
Over de andere kernen gesproken, dan zijn we meteen bij Edwins politieke leven. “Ik ben in 2016 bij de LPG in Grave gekomen. Gevraagd door Anja Henisch. Ik heb vier jaar, tot de herindeling, voor de LPG in de gemeenteraad gezeten. Een mooie tijd, waarin ik veel heb geleerd. Na een tijdje ben ik bij Team Lokaal gekomen, nadat de LPG bekendmaakte dat ze ging stoppen. En nu sta ik op de vierde plaats op de verkiezingslijst voor de gemeenteraad. Momenteel hebben we acht zetels in de raad en leveren we twee wethouders. Wethouder Willy Hendriks heeft aangegeven te stoppen als wethouder. Daarop heb ik aan onze partij doorgegeven dat ik graag wethouder wil worden. Dat lijkt me echt fantastisch werk. Met veel uitdagingen, met veel mensen in contact komen. Doen, doen, doen. We zijn geen landelijke partij en hebben geen landelijke invloeden naar ons toe. We werken praktisch, pragmatisch. Onze achterban bestaat uit mensen uit alle kernen. We willen dat mensen zich veilig en vrij voelen. En kernen die bruisen. Ik weet hoe dat voelt, want ik woon er in één”.

Edwin moet weg. Het is inmiddels half zes geworden. We zijn om twee uur begonnen. “Even flink dóén”, lacht hij, “om kwart over zes moet ik in Boxmeer zijn”.

© arenalokaal.nl